nardus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nardus (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

(1.1) bot. nard[1][2]
(1.2) nard, olejek nardowy[1][2]
odmiana:
(1.1-2) nard|us, ~i (deklinacja II)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-2) nardum n
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. nardinus
rzecz. nardum n
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) gr. νάρδος (nárdos), gr. νάρδον (nárdon) < hebr. נרד (nerd) < może z sanskr.
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło nardus w: Mały słownik łacińsko-polski, praca zbiorowa pod red. Józefa Korpantego, s. 411, Warszawa, Wydawnictwo Szkolne PWN, 2001, ISBN 978-83-7195-844-1.
  2. 2,0 2,1 Hasło nardus w: Greek, Latin, Arabic, Old Norse Word Study Tool.

nardus (język szwedzki)[edytuj]

nardus (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) nard (wonny olejek)[1]
(1.2) bot. bliźniczka psia trawka[2]
odmiana:
(1) en nardus, nardusen
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) stagg
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Svenska Akademiens ordlista över svenska språket, s. 603, Stockholm, Norstedts Akademiska Förlag, 2006, ISBN 978-91-7227-419-8.
  2. pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 745, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.