napuścić

napuścić (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. napuszczać)

(1.1) puścić coś wielokrotnie; tak, że już wystarczy

(1.2) napełnić coś czymś

(1.3) nasycić, powlec, nasączyć coś czymś

(1.4) poszczuć psem lub innym zwierzęciem

(1.5) pot. podpuścić, szczuć ktoś na kogoś

odmiana:

(1.1-5)

 

forma		liczba pojedyncza			liczba mnoga
		1. os.	2. os.	3. os.	1. os.	2. os.	3. os.
bezokolicznik		napuścić
czas przyszły prosty		napuszczę	napuścisz	napuści	napuścimy	napuścicie	napuszczą
czas przeszły	m	napuściłem	napuściłeś	napuszczał	napuściliśmy	napuściliście	napuścili
	ż	napuściłam	napuściłaś	napuściła	napuściłyśmy	napuściłyście	napuściły
	n	napuściłom	napuściłoś	napuściło
tryb rozkazujący		niech napuszczę	napuść	niech napuści	napuśćmy	napuśćcie	niech napuszczą
pozostałe formy czas zaprzeszły m napuściłem był napuściłeś był napuszczał był napuściliśmy byli napuściliście byli napuścili byli ż napuściłam była napuściłaś była napuściła była napuściłyśmy były napuściłyście były napuściły były n napuściłom było napuściłoś było napuściło było forma bezosobowa czasu przeszłego napuszczono tryb przypuszczający m napuszczałbym, byłbym napuszczał napuszczałbyś, byłbyś napuszczał napuszczałby, byłby napuszczał napuścilibyśmy, bylibyśmy napuścili napuścilibyście, bylibyście napuścili napuściliby, byliby napuścili ż napuściłabym, byłabym napuściła napuściłabyś, byłabyś napuściła napuściłaby, byłaby napuściła napuściłybyśmy, byłybyśmy napuściły napuściłybyście, byłybyście napuściły napuściłyby, byłyby napuściły n napuściłobym, byłobym napuściło napuściłobyś, byłobyś napuściło napuściłoby, byłoby napuściło imiesłów przymiotnikowy przeszły m napuszczony, nienapuszczony napuszczeni, nienapuszczeni ż napuszczona, nienapuszczona napuszczone, nienapuszczone n napuszczone, nienapuszczone imiesłów przysłówkowy uprzedni napuściwszy rzeczownik odczasownikowy napuszczenie, nienapuszczenie

przykłady:

(1.2) Napuściła gorącej wody do wanny, chciała się wykąpać.

(1.2) Mieszkańcom radzimy (…) napuścić wody do baniaków, bo wieczorem może nie polecieć z kranów.

(1.3) Dla ochrony w drodze kosztowny ten aparat opięty był w szarą kitajkę i płótno żaglowe napuszczone smołą.

(1.3) Serce w nim zamarło: są znaki! Wyżłobione ostrym narzędziem; zapewne końcem noża, i napuszczone czarną farbą, jeszcze doskonale widoczną.

(1.5) Jak masz dwóch potencjalnych wrogów, napuść ich na siebie. Niech się wzajemnie osłabią. Proste.

składnia:

(1.2) napuścić + B. (co) / D. (czego) do D.

(1.3) napuścić + B. (co) + N. (czym)

(1.4-4) napuścić + B. na B.

kolokacje:

synonimy:

(1.4-5) poszczuć

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. puszczać

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. na- + puścić

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.2) let in, admit; (1.3) saturate, soak; (1.4) sic, set upon

źródła: