napotkać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

napotkać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[naˈpɔtkaʨ̑], AS[napotkać]
znaczenia:

czasownik

(1.1) aspekt dokonany od: napotykać
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Mówiąc krótko - próby zrealizowania europejskiej wizji przyszłości Polski napotkały niechętną postawę polityków państw zachodnich[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. napotkanie n, napotykanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: napotykać
źródła:
  1. Jan Szczepański, Wizje naszego życia, 1995, Narodowy Korpus Języka Polskiego.