Przejdź do zawartości

namolnie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

namolnie (język polski)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ
znaczenia:

przysłówek

(1.1) w sposób namolny
odmiana:
(1.1) namolnie; st. wyższy namolniej; st. najwyższy najnamolniej
przykłady:
(1.1) Na szczęście facet był niegroźny, tylko zdesperowany i dość namolnie umawiał się na kawę[1].
(1.1) A co robić, kiedy w pobliżu namolnie zaczyna bzykać pszczoła czy osa?[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) natarczywie, nachalnie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. namolność ż
przym. namolny
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. namolny + -ie[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Monika Bielkiewicz, Strachy (nie) na Lachy..., „Cosmopolitan nr 10”, 1998, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. ↑ Dorota Majewska, Owady lecą na kolory, „Super Express”, 2006, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „namolnie” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=namolnie&oldid=8623593”