namiernik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

namiernik (język polski)[edytuj]

namiernik (1.1)
wymowa:
IPA[nãˈmʲjɛrʲɲik], AS[nãmʹi ̯erʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) żegl. przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania namiarów, składający się z celownika optycznego zamontowanego na kompasie
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pelengator
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. namiar m, namierzanie n, namierzenie n, miarka ż
czas. namierzyć, namierzać, mierzyć
przym. namiarowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: