nacjonalizm

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

nacjonalizm (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥], AS[nacʹi ̯õnalʹism̦], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) polit. ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro; zob. też nacjonalizm w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) kosmopolityzm, internacjonalizm; patriotyzm
hiperonimy:
(1.1) ideologia, postawa
hiponimy:
(1.1) szowinizm
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nacjonalista m, nacjonalistka f, nacjonalistyczność f, nacjonalizacja f, nacjonalizowanie n
czas. nacjonalizować ndk.
przym. nacjonalistyczny, nacjonalizacyjny
przysł. nacjonalistycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. nationalisme[2] < łac. nationaród
uwagi:
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[3]. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo -„źmie”
  2. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. hasło nacjonalizm w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.