nachodzić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nachodzić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[naˈxɔʥ̑iʨ̑], AS[naχoʒ́ić], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. najść)

(1.1) pojawiać się niespodziewanie, odwiedzać kogoś wbrew jego woli
(1.2) przen. ogarniać, opanowywać
(1.3) przesycać, wypełniać sobą
(1.4) przest. napadać zbrojnie

czasownik zwrotny niedokonany nachodzić się (dk. najść się)

(2.1) przest. napadać zbrojnie na siebie wzajemnie
(2.2) daw. być znalezionym
(2.3) daw. znaleźć, okazać się

czasownik zwrotny niedokonany nachodzić się (dk. brak)

(3.1) zmęczyć się długim chodzeniem; spędzić dużo czasu na chodzeniu
odmiana:
(1.1-4) koniugacja VIa
(2.1-3, 3.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Nikt nie nachodził opuszczonego dworzyszcza.[1]
(1.2) Wieczorem nachodziły smutne myśli.
(1.2) Oczy jej pomału zaczęły się zwężaćsen nachodził.[2]
(1.3) Do pokoju naszło dymu.
(3.1) Dużo się nachodziłem do urzędu, żeby uzyskać pozwolenie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nachodźca m, najście n, nachodzenie n
czas. najść dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. S. Żeromski: Wierna rzeka
  2. W. Orkan: Jak Józuś chciał