naświetlarka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

naświetlarka (język polski)[edytuj]

naświetlarka (1.1) bębnowa
wymowa:
IPA[ˌnaɕfʲjɛˈtlarka], AS[naśfʹi ̯etlarka], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.akc. pob.i → j  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) druk. poligr. urządzenie przeznaczone do naświetlania klisz lub blach przy pomocy lasera[1]; zob. też naświetlarka w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Po sprawdzeniu poprawności merytorycznej i technicznej następuje produkcja klisz, czyli naświetlenie z wykorzystaniem naświetlarki. (z Internetu)
składnia:
kolokacje:
(1.1) naświetlarka bębnowa / liniowa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło naświetlarka w: Jacek Mrowczyk, Niewielki słownik typograficzny, Czysty Warsztat, 2008, ISBN 978-83-89945-20-4, s. 82.