naïf

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: naif

naïf (język francuski)[edytuj]

wymowa:
IPA[na.if] m wymowa ?/i
IPA[na.iv] ż
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) naiwny, łatwowierny[1]
(1.2) prosty, prostoduszny
(1.3) naturalny, spontaniczny
odmiana:
(1) lp naïf m, naïve ż; lm naïfs m, naïves ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.3) naturel, spontané
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. naïveté ż, naïve ż
przysł. naïvement
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. nativus z łac. nasci[2]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Francuski - Cechy charakteru
źródła:
  1. Anna Jedlińska, Ludwik Szwykowski, Jerzy Tomalak, Kieszonkowy słownik francusko-polski, polsko-francuski, Warszawa, Wiedza Powszechna, 2004, ISBN 83-214-0938-5.
  2. naïf w: Des dictionnaires Larousse.