närvara

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

närvara (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) być obecnym[1]
odmiana:
(1.1) att närvara, närvarar, närvarade, närvarat/närvarit, närvara![2]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. närvaro
przym. närvarande
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen
  2. Svenska Akademiens ordlista över svenska språket, s. 622, Stockholm, Norstedts Akademiska Förlag, 2006, ISBN 978-91-7227-419-8.