myrmekochoria

myrmekochoria (język polski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. zool. zjawisko roznoszenia diaspor roślinnych (rozsiewania roślin) przez mrówki; zob. też myrmekochoria w Wikipedii

odmiana:

(1.1) blm,

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	myrmekochoria	myrmekochorie
dopełniacz	myrmekochorii	myrmekochorii
celownik	myrmekochorii	myrmekochoriom
biernik	myrmekochorię	myrmekochorie
narzędnik	myrmekochorią	myrmekochoriami
miejscownik	myrmekochorii	myrmekochoriach
wołacz	myrmekochorio	myrmekochorie

przykłady:

(1.1) Ze względu na sposób rozsiewania na kurhanach przeważają anemochory (około 60%). Autochorycznie i barochorycznie rozsiewa się blisko 22% gatunków, a przy udziale zwierząt (epizoochoria, endozoochoria i myrmekochoria) około 17%.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) mrówkosiewność

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) entomochoria

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. myrmekochoryczność ż

przym. myrmekochoryczny

przysł. myrmekochorycznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. myrmeko- + -choria < gr. μύρμηκος + χωρέω

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) myrmecochory
• hiszpański: (1.1) mirmecocoria ż
• rosyjski: (1.1) мирмекохо́рия ż
• ukraiński: (1.1) мірмекохо́рія ż

źródła: