murken

murken (język szwedzki)

murket (1.1) träd

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zbutwiały, zmurszały, spróchniały, przegniły

(1.2) przen. wątły, mizerny, nadwątlony, w opłakanym stanie, walący się

odmiana:

(1) murken, murket, murkna; st. wyższy murknaare; st. najwyższy murknaast

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) rutten, multen

(1.2) bräcklig, svag, skröplig, fallfärdig, förfallen

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. murkenhet

czas. murkna

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: