motstånd

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

motstånd (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
[²m'o:tstån:d] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) opór, opozycja[1]
(1.2) elektr. opór[1]
odmiana:
(1.1-2) ett motstånd, motståndet
przykłady:
(1.1) Jag mötte hårt motstånd.Spotkałem się z dużym oporem.
składnia:
(1.1) motstånd mot någotopór przeciwko czemuś
kolokacje:
(1.1) luftmotståndmotståndsmanmotståndsrörelse
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. motståndare w
związki frazeologiczne:
följa minsta motståndets lag
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 725, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.