morga

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

morga (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) roln. dawna jednostka powierzchni gruntu, wynosząca około 56 arów; zob. też morga w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dostaliśmy po rodzicach tak ze trzy morgi.
składnia:
kolokacje:
(1.1) morga chełmińska / dolnoaustriacka / frankońska / magdeburska / nowopolska / pruska duża / pruska mała
synonimy:
(1.1) morg; daw. mórg
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) jednostka
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. morg mrz
przym. morgowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. Morgen[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, s. 458, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, ISBN 83-0113111-X.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło morga w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.