morþ

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

morþ (język staroangielski)[edytuj]

wymowa:
IPA[morθ]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) poet. śmierć
(1.2) poet. przestępstwo
(1.3) zabójstwo
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
morþbealo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pragerm. *murþa- < praindoeur. *mr̥-to- (umierać)
uwagi:
źródła: