monoteistka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

monoteistka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌmɔ̃nɔtɛˈjistka], AS[mõnotei ̯istka], zjawiska fonetyczne: nazal.epenteza i ̯ akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) filoz. rel. wyznawczyni jednego, jedynego boga
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) politeistka
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. monoteizm m
forma męska monoteista m
przym. monoteistyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

monoteistka (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) filoz. rel. monoteistka[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. monoteizmus m
forma męska monoteista m
przym. monoteistický
przysł. monoteisticky
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: