monolatria

monolatria (język polski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. czczenie jednego, lokalnego bóstwa bez negowania istnienia także obcych bóstw; zob. też monolatria w Wikipedii

odmiana:

(1.1) blm,

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	monolatria	monolatrie
dopełniacz	monolatrii	monolatrii / przest. monolatryj
celownik	monolatrii	monolatriom
biernik	monolatrię	monolatrie
narzędnik	monolatrią	monolatriami
miejscownik	monolatrii	monolatriach
wołacz	monolatrio	monolatrie

przykłady:

(1.1) Wśród Żydów monolatria istniała od czasów Abrahama i mimo starań proroków o wprowadzenie monoteizmu ostatecznie cywilizacja żydowska zatrzymała się na monolatrii.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) politeizm

hiperonimy:

(1.1) monoteizm

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. monolatryczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. μόνος + λατρεία (mónos) + (latreíā) → jedna + służba, cześć

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) monolatrism, monolatry

źródła: