monark

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

monark (język duński)[edytuj]

wymowa:
Dania: [moˈnɑːg]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) monarcha
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. monarki n
przym. monarkisk
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. monarchos
uwagi:
źródła:

monark (esperanto (morfem))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) monarcha
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) monarĥ
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
rzecz. monarko, monarkismo, monarkisto
przym. monarka, monarkisma, monarkista
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Morfem oficjalnie zatwierdzony w roku 1974 (Oka Oficiala Aldono al Universala Vortaro).
por. monarki
źródła:

monark (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) monarcha
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. monarki w
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: