moment pędu

moment pędu (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) fiz. wektorowa wielkość fizyczna charakteryzująca ruch, zwłaszcza związany z obrotami; zob. też moment pędu w Wikipedii

odmiana:

(1.1) związek rządu;

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	moment pędu	momenty pędu
dopełniacz	momentu pędu	momentów pędu
celownik	momentowi pędu	momentom pędu
biernik	moment pędu	momenty pędu
narzędnik	momentem pędu	momentami pędu
miejscownik	momencie pędu	momentach pędu
wołacz	momencie pędu	momenty pędu

przykłady:

(1.1) Moment siły równa się czasowej pochodnej momentu pędu.

(1.1) W danym stanie kwantowym tylko jedna z trzech składowych kartezjańskich momentu pędu może być określona […].

składnia:

kolokacje:

(1.1) zasada zachowania momentu pędu

synonimy:

(1.1) kręt

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

moment pędu inaczej definiuje się dla punktów materialnych, ośrodków ciągłych i ciał sztywnych w fizyce klasycznej, inaczej dla klasycznych pól, np. elektromagnetycznych, inaczej dla cząstek w mechanice kwantowej i wreszcie inaczej dla pól kwantowych

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) angular momentum
• duński: (1.1) impulsmoment n, vinkelmoment n
• francuski: (1.1) moment cinétique m, moment angulaire m
• hiszpański: (1.1) momento angular m
• niemiecki: (1.1) Drehimpuls m, Drall m, przest. Impulsmoment n
• rosyjski: (1.1) моме́нт и́мпульса m

źródła: