mięsopust

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

mięsopust (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[mʲjɛ̃w̃ˈsɔpust], AS[mʹi ̯ẽũ̯sopust], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę i → j 
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przest. zob. karnawał[1][2][3][4][5]
(1.2) przest. trzy ostatnie dni karnawału, okres wzmożonych zabaw[2][4][6][5]; zob. też mięsopust w Encyklopedii staropolskiej
(1.3) daw. przen. zabawa, hulanka[4]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) A waść to patrzysz jakby na teatrum w mięsopust![7]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) karnawał, przyzapuście
(1.2) ostatki, zapusty, kuse dni, reg. mięsopusty
(1.3) hulanka, biesiada, uczta
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mięsopustnik m, mięsopustowanie n
czas. mięsopustować ndk.
przym. mięsopustny
związki frazeologiczne:
na mięsopusty wielkie rozpustyw mięsopusty żaden brzuch nie bywa pusty
etymologia:
st.pol.
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: karnawał
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ostatki
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „karnawał” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 Hasła karnawał, mięsopust w: Władysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Rytm, Warszawa 2003, ISBN 83-7399-022-4.
  3. Karnawał w: Anna Piotrowicz, Słownictwo i frazeologia życia towarzyskiego w polskiej leksykografii XX wieku, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2004, ISBN 83-232-1378-X, s. 267.
  4. 4,0 4,1 4,2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „mięsopust” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. II, Warszawa 1900–1927, s. 975.
  5. 5,0 5,1 Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. IV, Państwowe Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1958–1969, s. 678.
  6. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „mięsopust” w: Zygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska, 1900–1903.
  7. H. Sienkiewicz: Ogniem i mieczem