mistyka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

mistyka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈmʲistɨka], AS[mʹistyka], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. na 3 syl.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) duchowość opierająca się na mistycyzmie
(1.2) zob. mistycyzm
(1.3) atmosfera, nastrój tajemniczości

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D., B. lp od: zob. mistyk
odmiana:
(1.1-3)
(2.1) zob. mistyk
przykłady:
(1.1) Mistyka żydowska przejęła pewne bardzo ważne wątki filozofii greckiej.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) dalekowschodnia / perska / żydowska mistyka
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mistyk m, mistyczka ż, mistycyzm m, mistyczność ż
przym. mistyczny
przysł. mistycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jerzy Ochman, Peryferie filozofii żydowskiej, str. 31.