mistyk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

mistyk (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba doświadczająca stanów mistycznych
(1.2) wyznawca mistycyzmu
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Franciszek z Asyżu uważany jest za jednego ze średniowiecznych mistyków.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mistycyzm m, mistyczność ż, mistyka ż
forma żeńska mistyczka ż
przym. mistyczny
przysł. mistycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. μύστης → ten, który został zainicjowany < gr. μυέω → inicjuję < gr. μυω → zamykam, zatajam
uwagi:
zob. też mistyk w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła: