militaryzm
militaryzm (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) polit. tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne; zob. też militaryzm w Wikipedii
- (1.2) polit. agresywna polityka zewnętrzna polegająca na celowym wywoływaniu konfliktów zbrojnych lub dążeniu do rozstrzygania konfliktów metodami siłowymi
- odmiana:
- (1.1-2) blm[1],
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik militaryzm militaryzmy dopełniacz militaryzmu militaryzmów celownik militaryzmowi militaryzmom biernik militaryzm militaryzmy narzędnik militaryzmem militaryzmami miejscownik militaryzmie[2] militaryzmach wołacz militaryzmie[2] militaryzmy
- przykłady:
- (1.1) Ekonomistka podkreślała, że militaryzm nie tylko odegrał kluczową rolę podczas kolonizacji Nowego Świata, ale – co ważniejsze – jego kluczową rolą i funkcją była akumulacja kapitału, w tym narzucenie handlu towarowego i proletaryzacji tubylców[3].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. militaryzacja ż, militarysta mos, militarystka ż
- przym. militarystyczny, militarny
- przysł. militarystycznie, militarnie
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) militarism
- arabski: (1.1) عسكرية ż
- białoruski: (1.1) мілітарызм m; (1.2) мілітарызм m
- bułgarski: (1.1) милитаризъм m; (1.2) милитаризъм m
- czeski: (1.1) militarismus m
- duński: (1.1) militarisme w
- francuski: (1.1) militarisme m
- hiszpański: (1.1) militarismo m
- interlingua: (1.1) militarismo
- jidysz: (1.1) מיליטאַריזם m
- niemiecki: (1.1) Militarismus m
- norweski (bokmål): (1.1) militarisme m
- norweski (nynorsk): (1.1) militarisme m
- nowogrecki: (1.1) μιλιταρισμός m
- portugalski: (1.1) militarismo m
- rosyjski: (1.1) милитари́зм m
- szwedzki: (1.1) militarism w
- turecki: (1.1) militarizm
- ukraiński: (1.1) мілітари́зм m; (1.2) мілітари́зм m
- włoski: (1.1) militarismo m
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4. - 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „‑zmie” wymawia się alternatywnie jako „‑zmie” albo „‑źmie”.
- ↑
Filip Pierzchalski, Emocjonalno-moralizatorskie sztafaże wojny. O utowarowieniu wojny w warunkach kapitalistycznej akumulacji, Studia Politologiczne, 2024. - ↑ Wielki słownik wyrazów obcych, praca zbiorowa, pod red. Mirosława Bańki, PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-14455-5.
- ↑ Hasło „militaryzm” w: Encyklopedia PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN.
