mięta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Mietamietâ

mięta (język polski)[edytuj]

mięta (1.1)
wymowa:
IPA[ˈmʲjɛ̃nta], AS[mʹi ̯nta], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. Mentha[1], ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu; zob. też mięta w Wikipedii
(1.2) napar, herbata z mięty (1.1)
(1.3) pot. coś nieistotnego, łatwego

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny, rodzaj żeński, od czasownika: miąć
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Pod płotem rosła mięta pieprzowa.
(1.2) Mięta jest smacznym i zdrowym napojem.
(1.3) Ten egzamin to mięta. Wszystko umiem na blachę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) mięta pieprzowa
(1.2) parzyć / pić miętę
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. miętus m, miętówka ż
zdrobn. miętka ż
przym. miętowy
przysł. miętowo
związki frazeologiczne:
czuć miętę
etymologia:
(1.1-2) prasł. *męta < łac. mentha < gr.[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Mentha w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło mięta w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.