mezon

mezon (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) fiz. cząstka subatomowa złożona z pary kwark–antykwark; hadron o spinie całkowitym, uczestniczący w oddziaływaniach silnych; zob. też mezony w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	mezon	mezony
dopełniacz	mezonu	mezonów
celownik	mezonowi	mezonom
biernik	mezon	mezony
narzędnik	mezonem	mezonami
miejscownik	mezonie	mezonach
wołacz	mezonie	mezony

przykłady:

(1.1) Mezony są cząstkami pośrednimi w oddziaływaniach jądrowych.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) barion, lepton

hiperonimy:

(1.1) bozon, cząstka, hadron

hiponimy:

(1.1) eta (η), kaon (K), mezon B, mezon D, mezon J/ψ, pion (π)

holonimy:

(1.1) materia

meronimy:

(1.1) antykwark, kwark, ładunek elektryczny, spin

wyrazy pokrewne:

przym. mezonowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. μέσον

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) meson
• baskijski: (1.1) mesoi
• esperanto: (1.1) mezono
• francuski: (1.1) méson m
• hiszpański: (1.1) mesón m
• ukraiński: (1.1) мезон m (mezon)

źródła: