melki

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

melki (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) reg. pozn. cukierki[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: cukierek
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło melki w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.

melki (esperanto)[edytuj]

oni melkas (1.1) kaprinon
morfologia:
melki
wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) doić[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Ĉu vi hodiaŭ jam melkis la bovinon?Czy doiłaś już dzisiaj krowę?
składnia:
kolokacje:
(1.1) melki bovinon / kaprinon
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
melki virkapronmelki kaprovironmelku bovon senfine, li lakton ne donos
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Tadeusz J. Michalski, Słownik esperancko-polski A-Z, s. 300, Wiedza Powszechna, 1991, ISBN 83-214-0688-2.