medicin

medicin (język duński)

medicin (1.2)

wymowa:

Dania: [mediˈsiˀn]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) med. medycyna

(1.2) med. lekarstwo

odmiana:

(1.2) en medicin, medicinen, mediciner, medicinerne

przykłady:

(1.1) Nostradamus studerede i sin ungdom medicin. → Nostradamus w młodości studiował medycynę.

(1.2) Tag din medicin! → Weź (swoje) lekarstwo!

(1.2) En række undersøgelser har gennem det seneste år vist, at mange astmatikerne bruger inhalatoren forkert eller at de glemmer at tage medicinen. → W ciągu ostatniego roku szereg badań wykazał, iż wielu astmatyków niewłaściwie używa inhalatora lub zapomina przyjąć lekarstwo.

składnia:

kolokacje:

(1.2) tage medicin → wziąć/przyjąć lekarstwo

synonimy:

(1.1) lægevidenskab

(1.2) lægemiddel

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. medicinal, medicinsk

czas. medicinere

rzecz. medicinering w

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. medicinus

uwagi:

źródła:

medicin (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) medycyna

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. medicino, medicinaĵo, medicinisto, medicinistino, jurmedicino, kormedicino

przym. medicina

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. medicina

uwagi:

źródła:

medicin (język szwedzki)

medicin (1.2) i apoteket

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) medycyna

(1.2) lekarstwo

odmiana:

(1.1) en medicin, medicinen

(1.2) en medicin, medicinen, mediciner, medicinerna

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.2) hjärtmedicin • hostmedicin

synonimy:

(1.2) läkemedel

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. medicinare

przym. medicinsk

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: