matacz

matacz (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pejor. osoba, która mataczy, czyli działa nieuczciwie, kręci, oszukuje lub próbuje coś ukryć

odmiana:

przykłady:

(1.1) Nie ufaj mu, to stary matacz.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kombinator, krętacz, oszust

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. matactwo n

czas. mataczyć ndk.

przym. matacki

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) schemer, trickster
• białoruski: (1.1) махляр m (makhlyar)
• bułgarski: (1.1) измамник m (izmamnik)
• chorwacki: (1.1) prevarant m
• czeski: (1.1) podvodník m
• litewski: (1.1) sukčius m
• serbski: (1.1) преварант / prevarant
• słowacki: (1.1) podvodník m
• ukraiński: (1.1) махінатор m (makhinator)

źródła: