marynistyka
marynistyka (język polski)
[edytuj]
- wymowa:
- ‹marynistyka›, zjawiska fonetyczne: akc. na 3 syl.[1]
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) szt. twórczość o tematyce morskiej; zob. też marynistyka w Wikipedii
- (1.2) szt. obraz lub inne dzieło o tematyce morskiej
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik marynistyka marynistyki dopełniacz marynistyki marynistyk celownik marynistyce marynistykom biernik marynistykę marynistyki narzędnik marynistyką marynistykami miejscownik marynistyce marynistkach wołacz marynistyko marynistyki
- przykłady:
- (1.1) Dla miłośników morza, marynistyki i bitew morskich obraz może być wydarzeniem[2].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. marynista mos, marynistka ż, marynarz mos
- przym. marynistyczny
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) marine art, maritime art
- bułgarski: (1.1) маринизъм m
- rosyjski: (1.1) мари́на ż, марини́стика ż
- ukraiński: (1.1) марині́стика ż
- źródła:
- 1 2
Hasło „marynistyka” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN. - ↑ Dariusz Pawłowski, Wiatr w żagle, krew na falach, „Dziennik Łódzki”, 2003-11-29, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
