mary

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: marryMaryMarýmáry

mary (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) nosze dla zmarłych
(1.2) katafalk
(1.3) trumna ze zwłokami stojąca na podwyższeniu

rzeczownik, rodzaj żeński, forma fleksyjna

(2.1) lm od: mara
odmiana:
(1.1-3) blp,
(2.1) zob. mara
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
leżeć na marachujrzeć kogoś na marach
etymologia:
uwagi:
Jedyną poprawną formą dopełniacza tego rzeczownika jest „mar”. Forma „marów” jest błędna[2][3].
Aby określić kilka obiektów opisywanych tym terminem, należy użyć przy nim formy liczebnika zbiorowego („dwoje mar”). Łączenie go z liczebnikami głównymi („dwie mary”) jest niepoprawne[1][2].
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło mary w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, s. 327, Warszawa, Polskie Wydawnictwo Naukowe, 1980, ISBN 83-01-03811-X.
  2. 2,0 2,1 2,2 Hasło mary w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, s. 519, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, ISBN 978-83-01-14198-1.
  3. 3,0 3,1 Hasło mary w: Daniela Podlawska, Magdalena Światek-Brzezińska, Słownik poprawnej polszczyzny, s. 221, Warszawa-Bielsko-Biała, Wydawnictwo Szkolne PWN ParkEdukacja, 2009, ISBN 978-83-7446-842-8.