marszruta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

marszruta (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[marʃˈruta], AS[maršruta]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wyznaczona trasa dojazdu, dojścia, dotarcia do jakiegoś celu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Zmieniliśmy marszrutę z powodu burzy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) trasa
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. marszrutowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Marschroute < niem. Marsch + franc. route[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło marszruta w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.