maronita

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

maronita (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌmarɔ̃ˈɲita], AS[marõńita], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rel. członek chrześcijańskiej wspólnoty powstałej w VII wieku na terenach Libanu i Syrii i tam pierwotnie działającej
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
forma żeńska maronitka ż
przym. maronicki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

maronita (język baskijski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) rel. maronita[1]

przymiotnik

(2.1) rel. maronicki[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

maronita (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/ma.ro.ˈni.ta/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rel. maronita

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) rel. maronitka

przymiotnik

(3.1) rel. maronicki
odmiana:
(1.1) lp maronita; lm maroniti
(2.1) lp maronita; lm maronite
(3.1) lp maronita m ż; lp maroniti m, maronite ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(3.1) Chiesa maronitaKościół maronicki
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. maronitico
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: