mantyka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

mantyka (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zob. wróżbiarstwo[1]

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) mężczyzna nudny, marudny, zrzędliwy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przepowiadanie, wróżbienie
(2.1) zrzęda, ciemięga, maruda
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) przym. mantyczny
(1.1) przysł. mantycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr.
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wróżbiarstwo
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: zrzęda
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.