mansjonarz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

mansjonarz (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. kośc. katolicki duchowny beneficjent przy ważniejszym kościele[1]; zob. też mansjonarz w Wikipedii
(1.2) kośc. ksiądz wikariusz przy katedrze lub kolegiacie[2]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Przy naszej kolegiacie nigdy nie ustanawiano mansjonarza.
(1.2) Po dzwonku zobaczyliśmy mansjonarza w zielonym ornacie z dwoma ministrantami.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ustanowić / ustanawiać mansjonarza
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) duchowny
(1.2) wikariusz
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mansjonaria ż
przym. mansjonarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
p.łac. mansionarius < łac. mansio
uwagi:
(1.1) inna pisownia mansjonariusz[3]
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „mansjonarz” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „mansjonarz” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „mansjonarz” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.