manko

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Mankomankó

manko (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈmãŋkɔ], AS[mãŋko], zjawiska fonetyczne: nazal.-nk-  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ekon. hand. niedobór towarów lub pieniędzy w sklepie, kasie, magazynie itp. w stosunku do stanu wynikającego z ewidencji; zob. też manko w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Co miesiąc nasz premier z Gdańska robi manko na 5 miliardów złotych[1].
(1.1) Hania spowodowała manko, które będzie musiała pokryć z własnej kieszeni.
składnia:
kolokacje:
(1.1) zrobić / spowodować / mieć manko • manko wynosi
synonimy:
antonimy:
(1.1) superata
hiperonimy:
(1.1) niedobór
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mankowicz m, mankowiczka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

manko (esperanto)[edytuj]

morfologia:
manko
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) defekt
(1.2) brak
(1.3) manko
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.2) Kaj tiu manko de dia graco estas provokita de la libera volo kiu forlasas la dian vojon.[1]I ten brak bożej łaski został sprowokowany przez wolną wolę, która porzuciła bożą drogę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) difekto
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. manki
przysł. manke
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło Problemo de la malbono w: Esperanta Vikipedio.