magnituda

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

magnituda (język polski)[edytuj]

pomiary magnitudy (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) geol. fiz. liczbowa miara energii trzęsienia ziemi oparta na wielkości momentu sejsmicznego; zob. też magnituda w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wiosną 1967 roku sejsmografy zarejestrowały kilka wstrząsów o magnitudzie między 3 a 4, ale władze nie uznały za stosowne ewakuować mieszkańców.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) miara
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. magnat m, magnateria ż, magnificat m, magnitudo n, magnificencja m/ż, magnum n
przym. magnacki, magnitudowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. magnitudowielkość < łac. magnuswielki
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Antoine Bello „Fałszerze”, tłum. Elżbieta Janota, Wydawnictwo Sonia Draga, Katowice 2016, ISBN 9788379997992