magnetyt

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

magnetyt (język polski)[edytuj]

magnetyt (1.1)
wymowa:
IPA[maɡˈnɛtɨt], AS[magnetyt] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miner. minerał z gromady tlenków, o silnych właściwościach magnetycznych, najbogatsza ruda żelaza; zob. też magnetyt w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. magnetytowy
rzecz. magnetyzm mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. magnetite[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.