magnetyczność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

magnetyczność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest magnetyczne; cecha tych, którzy magnetyczni
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) magnetyczność + D.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) cecha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. magnetyczny
przysł. magnetycznie
rzecz. magnes mrz, magnetyzm mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. magnetyczny + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: