mać
mać (język polski)
[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1-2) [uwaga 1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mać maci[4] / macie[5] dopełniacz maci maci celownik maci maciom biernik mać maci / macie narzędnik macią maciami miejscownik maci maciach wołacz maci maci / macie
- przykłady:
- (1.1) Mać czeka, aż umilknie skarga ukradzionego nieboszczykowi zegarka, po czym podchodzi na skraj sceny i śpiewa[6].
- (1.1) Zda mi się – wtrąca młodszy Henryk – że on by się zgadał z naszą macią[7].
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. macierz ż, macierzyństwo n, macierzyzna ż, macierzanka ż, macica ż
- czas. matkować ndk.
- przym. macierzyński, macierzysty, macierzowy
- związki frazeologiczne:
- kurwa mać • psia mać
- przysłowia: jaka mać, taka nać
- etymologia:
- prasł. *mati[9][10]
- por. białor. маці, chorw. mati, czes. máť, dłuż. maś, głuż. mać, ros. мать, scs. мати, słc. mať, słń. mati i ukr. мати
- źródłosłów dla pol. macierz (pierwotnie forma ta była formą B. słowa mać[8])
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: matka
- źródła:
- ↑
Hasło „mać” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
- ↑
Hasło „mać” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Galeria „Na Gojach”, Ustroń 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.
- ↑ Hasło „mać” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
- ↑ Hasło „mać” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Marian Pankowski, Nasz Julo Czerwony i siedem innych sztuk, Oficyna Poetów i Malarzy, 1981, LCCN 81197276.
- ↑ Dominikanie: Gdańsk – Polska – Europa. Materiały z konferencji międzynarodowe, Gdańsk: Wydawn. Diecezji Pelplińskiej "Bernardinum", styczeń 2002, LCCN 2004369580, OCLC i749198787 (pol.).
- 1 2 Jan Łoś, Nazwy stopni pokrewieństwa i powinowactwa w dawnej Polsce, Roman Zawiliński (red.), „Język Polski” (1), Kraków 1914, s. 3.
- 1 2 Porada „matka, niedziela i pierścionek” w: Poradnia językowa PWN.
- ↑ b, Prof. Jan Miodek o etymologii słowa matka, raciborz.com.pl, 27 maja 2009 [dostęp 2026-05-26] [zarchiwizowane z adresu 2011-11-18] (pol.).
mać (język górnołużycki)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- (1.1) Mać Boža → Matka Boska
- etymologia:
- prasł. *mati
- zob. polskie znaczenie
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Siegfried Michałk, Enkliza w języku łużyckim, Witold Doroszewski (red.), „Poradnik Językowy” (7), Warszawa: Wiedza Powszechna, wrzesień 1957, s. 305, ISSN 0551-5343 (pol.).