maître

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

maître (język francuski)[edytuj]

wymowa:
IPA[mɛtʁ] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pan
(1.2) gospodarz, właściciel[1]
(1.3) szef[1]
(1.4) mistrz[1]
(1.5) praw. mecenas[1]
(1.6) pot. maître chanteur/maître-chanteurszantażysta[1]

przymiotnik

(2.1) główny, zasadniczy[1]
odmiana:
(1.1-5) lp maître; lm maîtres
(2.1) lp maître m, maîtresse ż; lm maîtres m, maîtresses ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1) petit maître
(1.1) maître de maisonpan domu
(1.2) maître d’hôtelmaître queuxmaitre-autelmaître d'armesmaître d'œuvremaître du jeuszwajc. franc. maître d'état
(1.4) coup de maître → mistrzowskie posunięcieêtre maître debyć mistrzem w (czymś/czegoś) • passer maître en/dansmaître de cérémonie
synonimy:
(1.3) chef, dirigeant
(2.1) dominant, crucial, souverain, dirigeant, capital, cardinal, central, essentiel, fondamental, majeur, prééminent, premier, primordial, principal
antonimy:
(2.1) accessoire, mineur, secondaire
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. maîtresse ż, maîtrise ż
czas. maîtriser
przym. maîtrisable
związki frazeologiczne:
maîtresse femmeêtre son maîtremaître auxiliairetrouver son maître
etymologia:
łac. magister[2]
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Anna Jedlińska, Ludwik Szwykowski, Jerzy Tomalak, Kieszonkowy słownik francusko-polski, polsko-francuski, Warszawa, Wiedza Powszechna, 2004, ISBN 83-214-0938-5.
  2. maître w: Des dictionnaires Larousse.