maç

maç (język turecki)

wymowa:

IPA: /matʃ/

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) sport. mecz, rozgrywka, spotkanie, starcie

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	maç	maçlar
biernik	maçı	maçları
celownik	maça	maçlara
miejscownik	maçta	maçlarda
ablatyw	maçtan	maçlardan
dopełniacz	maçın	maçların
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp maçım maçlarım 2. os. lp maçın maçların 3. os. lp maçı maçları 1. os. lm maçımız maçlarımız 2. os. lm maçınız maçlarınız 3. os. lm maçı maçları biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp maçımı maçlarımı 2. os. lp maçını maçlarını 3. os. lp maçını maçlarını 1. os. lm maçımızı maçlarımızı 2. os. lm maçınızı maçlarınızı 3. os. lm maçını maçlarını celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp maçıma maçlarıma 2. os. lp maçına maçlarına 3. os. lp maçına maçlarına 1. os. lm maçımıza maçlarımıza 2. os. lm maçınıza maçlarınıza 3. os. lm maçına maçlarına miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp maçımda maçlarımda 2. os. lp maçında maçlarında 3. os. lp maçında maçlarında 1. os. lm maçımızda maçlarımızda 2. os. lm maçınızda maçlarınızda 3. os. lm maçında maçlarında ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp maçımdan maçlarımdan 2. os. lp maçından maçlarından 3. os. lp maçından maçlarından 1. os. lm maçımızdan maçlarımızdan 2. os. lm maçınızdan maçlarınızdan 3. os. lm maçından maçlarından dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp maçımın maçlarımın 2. os. lp maçının maçlarının 3. os. lp maçının maçların 1. os. lm maçımızın maçlarımızın 2. os. lm maçınızın maçlarınızın 3. os. lm maçının maçların

przykłady:

(1.1) Orhan maçta iki gol atınca herkes onu göklere çıkardı. → Gdy Orhan podczas meczu strzelił dwa gole, wszyscy zaczęli wynosić go pod niebiosa.

składnia:

kolokacje:

(1.1) baraj maçı • dostluk maçı

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. match

uwagi:

źródła: