mōnaþ

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

mōnaþ (język staroangielski)[edytuj]

wymowa:
IPA/ˈmoːnaθ/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) miesiąc[1]
odmiana:
(1.1) lp mōnaþ; lm mōnþas
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) mōnþ
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło mōnaþ w: Henry Sweet, The student’s dictionary of Anglo-Saxon, Clarendon Press, Oksford 1896, s. 120.