mąciciel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

mąciciel (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba wprowadzająca niepokój i zamęt
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) mąciwoda, wichrzyciel
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mątwa ż, mącenie n
forma żeńska mącicielka ż
czas. mącić ndk., zamącić dk., namącić dk.
przym. mącicielski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: