mąż zaufania
Wygląd

- wymowa:
- IPA: [ˈmɔ̃w̃ʒ ˌzawuˈfãɲa], AS: [mõũ̯ž zau̯ufãńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ą • -ni…• epenteza ł • akc. pob.
- ⓘ ⓘ
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) praw. osoba, której dana grupa powierzyła określone obowiązki społeczne; zob. też mąż zaufania w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) związek rządu,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mąż zaufania mężowie zaufania dopełniacz męża zaufania mężów zaufania celownik mężowi zaufania mężom zaufania biernik męża zaufania mężów zaufania narzędnik mężem zaufania mężami zaufania miejscownik mężu zaufania mężach zaufania wołacz mężu zaufania mężowie zaufania
- przykłady:
- (1.1) Pracom komisji wyborczej przyglądał się mąż zaufania.
- (1.1) (…) podczas wyborów do Sejmu w 1993 r. był mężem zaufania z ramienia Unii Polityki Realnej (…)[1].
- (1.1) Była (…) mężem zaufania komitetu wyborczego burmistrza[2].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) Nie istnieje forma żeńska. Zwrot używany zarówno w stosunku do mężczyzn, jak i kobiet[3].
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) давераная асоба ż
- duński: (1.1) tillidsmand w, tillidsrepræsentant w
- hiszpański: (1.1) hombre de confianza m
- kaszubski: (1.1) dowiérny człowiek m
- norweski (bokmål): (1.1) tillitsmann m
- norweski (nynorsk): (1.1) tillitsmann m
- rosyjski: (1.1) доверенное лицо n, (w związkach zawodowych) профуполномоченный m
- szwedzki: (1.1) förtroendeman w
- źródła:
- ↑ Igor T. Miecik, Pieniacz pieni się obficie, „Polityka nr 2399”, 2003-05-03, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Robert Zapora, Szef czyści?, „Gazeta Wrocławska”, 2003-10-25, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑
Porada „Brak żony stanu” w: Poradnia językowa PWN.