Przejdź do zawartości

mąż zaufania

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
upoważnienie męża zaufania (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈmɔ̃w̃ʒ ˌzawuˈfãɲa], AS: [mõũ̯ž zaufãńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ą -ni…epenteza ł akc. pob.
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskoosobowy

(1.1) praw. osoba, której dana grupa powierzyła określone obowiązki społeczne; zob. też mąż zaufania w Wikipedii
odmiana:
(1.1) związek rządu,
przykłady:
(1.1) Pracom komisji wyborczej przyglądał się mąż zaufania.
(1.1) (…) podczas wyborów do Sejmu w 1993 r. był mężem zaufania z ramienia Unii Polityki Realnej (…)[1].
(1.1) Była (…) mężem zaufania komitetu wyborczego burmistrza[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) Nie istnieje forma żeńska. Zwrot używany zarówno w stosunku do mężczyzn, jak i kobiet[3].
tłumaczenia:
źródła:
  1. Igor T. Miecik, Pieniacz pieni się obficie, „Polityka nr 2399”, 2003-05-03, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Robert Zapora, Szef czyści?, „Gazeta Wrocławska”, 2003-10-25, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „Brak żony stanu” w: Poradnia językowa PWN.