mån

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: -manmaanMANManmanMannmannmââʹnnmänmäänmȧnnmấnmậnmặn

mån (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) stopień, miara, zakres
(1.2) (w złożeniach) margines, zapas

przymiotnik

(2.1) taki, któremu na czymś zależy, dla którego coś jest ważne
odmiana:
(1.1) en mån, nieodm.
(2.1) mån, månt, måna; st. wyższy månare; st. najwyższy månast
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) i mån av någotw miarę czegośi mån av behovw miarę potrzebyi mån av förmågaw miarę możności
(1.1) i någon månw jakimś stopniui viss månw pewnym stopniui ringa månw niewielkim stopniu
(2.1) vara mån om någottroszczyć się o cośvara mån om sigdbać o swoją sytuację ekonomiczną
synonimy:
(1.1) grad, mått, utsträckning, omfattning
(1.2) marginal
(2.1) angelägen, aktsam, omtänksam
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) czas. måna, månde
(1.1) przysł. månne, månntro
związki frazeologiczne:
złożenie rzeczownikowe förmån, hårsmån, jordmån, krympmån, mannamån, prutmån, sömsmån
fraza przysłówkowa i görligaste måni möjligaste mån
etymologia:
uwagi:
por. måtto
źródła: