luby

luby (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈlubɨ], AS: [luby]

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) książk. kochany, przyjemny, miły

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) książk. ukochany

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	luby		luba	lube	lubi	lube
dopełniacz	lubego		lubej	lubego	lubych
celownik	lubemu		lubej	lubemu	lubym
biernik	lubego	luby	lubą	lube	lubych	lube
narzędnik	lubym		lubą	lubym	lubymi
miejscownik	lubym		lubej	lubym	lubych
wołacz	luby		luba	lube	lubi	lube

(2.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	luby	lubi
dopełniacz	lubego	lubych
celownik	lubemu	lubym
biernik	lubego	lubych
narzędnik	lubym	lubymi
miejscownik	lubym	lubych
wołacz	luby	lubi
depr. M. i W. lm: (te) lube

przykłady:

(2.1) Serce ciężkie dźwigałam, Luby, czasu tyle, / Z roku na rok, nim twoje ujrzałam oblicze.

składnia:

kolokacje:

(1.1) luba Klarciu • luby Macieju • luby cel

(2.1) zdjęcie lubego

synonimy:

(1.1) ukochany

(2.1) ukochany

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. lubość ż

forma żeńska luba ż

czas. lubić ndk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

prasł. *l'ubъ

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ukochany

(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ukochany

źródła:

luby (język górnołużycki)

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) drogi

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: