linguaia

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

linguaia (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/lin.ˈgwa.ja/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pogard. rzad. pedantka językowa
odmiana:
(1.1) lp linguaia; lm linguaie
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) linguaiola
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. lingua ż, linguaccia ż, linguacciuta ż, linguacciuto m, linguaggio m, linguaio m, linguaiola ż, linguaiolo m, linguata ż, linguella ż, linguetta ż, linguina ż, linguista m ż, linguistica ż, lingula ż
czas. lingueggiare
przym. linguacciuto, linguale, linguato, linguistico
przysł. linguisticamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
forma żeńska od wł. linguaio
uwagi:
źródła: