Przejdź do zawartości

likwidacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

likwidacja (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌlʲikfʲiˈdat͡sʲja], AS: [lʹikfʹidacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• akc. pob. ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pozbycie się
(1.2) mot. usunięcie
(1.3) polit. praw. zniesienie
(1.4) ekon. praw. zamknięcie
(1.5) przen. eufem. zabicie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Upadek caratu w 1917 r. oraz klęska państw centralnych w listopadzie 1918 r. nie oznaczały likwidacji zagrożenia dla odradzającego się po latach niewoli państwa polskiego[1].
(1.1) Dużo wody się marnotrawi, likwidacja marnotrawstwa wody jest koniecznością[2].
(1.4) Zapoczątkował on długi, bo niemal dwudziestotrzyletni, okres pracy w latach 1927-1950, to jest do chwili likwidacji przedsiębiorstwa[3].
składnia:
kolokacje:
(1.2) likwidacja szkody
(1.3) likwidacja prawa
(1.4) likwidacja firmy / działalności gospodarczejc
(1.5) likwidacja insektów / przeciwników
synonimy:
(1.5) zabicie, pozbycie się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. likwidator m, likwidatorka ż, likwidowanie n, zlikwidowanie n
czas. likwidować ndk., zlikwidować dk.
przym. likwidacyjny, likwidatorski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Jerzy Przybylski, Marynarze w walce o niepodległość Polski (1918-1920), 1999 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. ↑ Maria Gąsienica Chmiel, Marek Kot, Tygodnik Podhalański, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. ↑ Feliks Jabłkowski, Dom Towarowy Bracia Jabłkowscy. Romans ekonomiczny, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.