ligo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ligo (esperanto)[edytuj]

morfologia:
ligo
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) wiązanie, połączenie
(1.2) sport. liga
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Kiam en la Fluo de homaj eventoj, fariĝas necese, ke unu popolo dissolvu la politikajn ligojn kiuj kunigis ilin kun alia, kaj alprenu inter la potencoj de la tero, la apartan kaj egalan lokon al kiu rajtigas ilin la Leĝoj de la Naturo kaj la Dio de la Naturo, deca respekto pri la opinioj de la homaro postulas, ke ili deklaru la kaŭzojn kiuj pelis ilin al tiu apartiĝo.[1]Ilekroć wskutek biegu wypadków koniecznym się staje dla jakiegoś narodu, by zerwał więzy polityczne łączące go z innym narodem i zajął wśród potęg ziemskich oddzielną i równorzędną pozycję, do której upoważniają go prawa natury i jej Bóg, to właściwy szacunek dla całej ludzkości wymaga, aby naród ten podał powody, które skłaniają go do oderwania się.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. ligi
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Deklaracja Niepodległości USA

ligo (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈli.ɣo]
znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) 1. os. lp (yo) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od ligar
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

ligo (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) wiązać[1]
(1.2) łączyć, powiązać
(1.3) krępować

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) hak, motyka, graca
odmiana:
(1) ligō, ligāre, ligāvī, ligātum (koniugacja I)
(2) ligō, ligōnis (deklinacja III)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1)
czas. alligo, deligo
rzecz. ligamentum n
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) źródłosłów dla ang. ligate, port. liar, port. ligar, wł. legare
uwagi:
źródła:
  1. Mały słownik łacińsko-polski, praca zbiorowa pod red. Józefa Korpantego, Warszawa, Wydawnictwo Szkolne PWN, 2001, ISBN 978-83-7195-844-1.