lewirat

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

lewirat (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[lɛˈvʲirat], AS[levʹirat], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) etn. rel. zwyczajowe prawo małżeńskie nakazujące poślubienie wdowy przez brata lub nawet przez spadkobiercę jej zmarłego męża (nawet jeśli jest żonaty), w celu zapewnienia ciągłości rodu, obowiązujące u ludów Azji (Arabów, Hindusów, Mongołów) oraz plemion afrykańskich[1][2]; zob. też lewirat w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Potomek męski mężczyzny, który poddał się prawu lewiratu, jest traktowany jako syn zmarłego brata.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) jibum
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. levirdziewierz, brat męża, szwagier[1] (por. δαήρ) + pol. -at
uwagi:
(1.1) por. chalica • sororat
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło lewirat w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem, Klub Świat Książki, Warszawa 2000, ISBN 83-7227-582-3, s. 298.
  2. Hasło lewirat w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.